środa, 17 lipca 2013

Wyprawa rowerowa 8/2013r

Przez ostatnie dni byłam u mojej córki na wsi. Zero internetu , zero telewizji, zero komputera .
Nie, żeby nie było u niej tych mediów. Owszem są, ale kto traciłby czas na siedzenie w domu ,gdy  robiąc krok jesteś na dworze ,siadasz i kończysz pić kawę na tarasie w cieniu młodej sosny.
To nie oznacza , że tylko siedziałam ,piłam kawę  i zachwycałam się przyrodą. O nie. Wokół nowo wybudowanego domu jest wiele do zrobienia. Oj bardzo wiele.
Planowałam, że napiszę, któregoś wieczoru post z naszej niedzielnej wyprawy rowerowej, ale zwyczajnie nie było na to czasu.
Mam nadzieję, że dzisiaj go napiszę w całości.
Zebrało się nas wyjątkowo dużo.Początkowo 16osób.
Po chwili okazało się ,że  jedzie jeszcze z nami Alicja.
Na Alicję  zaczekała Teresa z Andrzejem a my ruszyliśmy.

Po przejechaniu sporego odcina postanowiliśmy poczekać na goniącą nas trójkę.

Od tego momentu  jechaliśmy już jako grupa siedemnastoosobowa .
Wyjechaliśmy wcześniej niż zwykle. Celem naszej wyprawy był Boryszyn , który oddalony jest o prawie 20km od Świebodzina. W miejscowości tej  istnieją bunkry, które stanowią część Międzyrzeckiego Rejonu Umocnień tzw Pętla Boryszyńska.
 Przerwa  w Lubrzy.
Jechało się nam dobrze,było ciepło wiał lekki wiatr więc nie zatrzymując się więcej ,dojechaliśmy do Boryszyna.
Gdzie oczekiwał juz na nas przewodni.
W tym miejscu muszę powiedzieć , że ja nie planowałam zwiedzania bunkrów z grupą. Od pewnego czasu mam klaustrofobię. Nie mam pojęcia  dlaczego ją dostałam , ale niestety mam i w pomieszczeniach zamkniętych(bez okien) nogi mam jak z waty i nie jestem w stanie się ruszyć. Odkryłam to we Wrocławiu gdy chciałam zwiedzić "Panoramę Racławicką"

Oczywiście z aparatem w ręku odprowadziłam ich do samego wejścia.
Czułam się dziwnie, patrząc jak znikają pod ziemią.

Zdjęcia w bunkrze robił szef.
Niektóre pomieszczenia były jasne i szerokie, ale inne wąskie i ciemne.

W tym czasie 
ja pilnowałam rowerów 
i oczywiście robiłam zdjęcia.
Polana i wejście do bunkra.
Po około godzinie grupa wyszła.
Mimo ,że wszyscy mieli skafandry byli bardzo zmarznięci. Na dole było około 10C.
Ręce Ali i Marysi( tak jak wszystkich) były zimne jak lody.
Wydawało mi się ,że najbardziej zmarzła Lila.
Jak zawsze mieliśmy naszą kawę, która szybko rozgrzała grupę, a placki i ciastka dodały nam energii do pokonania drogi powrotnej. 
Do naszej grupy dołaczyły następne dwie osoby Maryla i Fredek.
Mam nadzieję ,że będą z nami już na stałe.
Niedzielna wyprawa była bardzo udana.Pokonaliśmy blisko 40 km.To nasz nowy rekord.
Zwiedzenie  bunkra pozostawi w grupie niezapomniane wrażenia.
Pozdrawiam wszystkich odwiedzających:))

4 komentarze:

  1. Gdy widzę rowery - to jestem i ja ! Podziwiam Waszą grupę. Fajne macie wyprawy i pewnie dobrze się Wam razem jeździ i spędza czas. W moim mieście działa Stowarzyszenie Rowerowe ''Roweria''. Ja nawet nie próbuję z nimi jeździć, bo większość członków jest ode mnie dużo starsza, a wymiatają na tych rowerach jakby mieli po 18 lat !!!
    Podziwiam Wasz zapał i kibicuję :)) Wirtualnie podróżuję z Wami :))

    OdpowiedzUsuń
  2. Witaj. Wybieramy sie z chłopem do tych bunkrów i dojechać nie możemy. Już od wielu lat M o tym mówi. Po bunkrach mogę chodzić, choć nie przepadam ale mąż jest górnikiem, więc ciemności i zamknięte pomieszczenia nie są mu obce. A to że Ty z grupą jeździsz, jesteś aktywna i nie narzekasz, jak niektórzy emeryci, to bardzo w Tobie cenię. I te Wasze tereny są piękne. Po studiach w Zielonej Górze, zawsze chciałam w tym mieście mieszkać. Pozdrawiam

    OdpowiedzUsuń
  3. Międzyrzecki Rejon Umocniony (MRU),to jedna z większych atrakcji turystycznych na Ziemi Lubuskiej, jak dobrze, że dotarliście do Boryszyna, trud podróży opłacił się. Podziwiam Was i gratuluję:)))

    OdpowiedzUsuń
  4. Też bym nie weszła do bunkra, a szczególnie do małych i niskich pomieszczeń. Ty tam nie byłaś, ale miałaś kolejną przyjemność jazdy na rowerze. Pozdrawiam serdecznie.

    OdpowiedzUsuń